10 februari 2016
hisse
Door
hisse

Paardenvijgen en hondenpoep: Opruimen, maar hoe regel je dat?!!

Onlangs kreeg ik een krantenbericht onder ogen waarin werd geklaagd over veel paardenvijgen op de openbare weg en met name op fietspaden in een nader genoemde gemeente. Een foto illustreerde het dramatisch verhaal. In veel gemeenten wordt regelmatig geklaagd over hondenpoep en paardenvijgen op en langs de openbare weg. Ongelukken zijn nog uitgebleven, maar kunnen niet worden uitgesloten. Wie is dan aansprakelijk? De gemeente?

Nu is de overlast aan hondenpoep wel in veel gemeenten geregeld: in de APV is dan bepaald dat degene die een hond uitlaat de hondendrollen moet opruimen en in een afgesloten plastic zak in daartoe bestemde bakken deponeren. Word je betrapt dan krijg je een boete. Handhaven is lastig, maar er gaat ook een sociale werking vanuit.

Maar hoe zit het met paardenvijgen, is het noodzaak om dat te regelen, kan dat überhaupt worden geregeld en wie moet dat regelen?

Paardenvijgen zijn wat groter van omvang. Voor het opruimen heb je een schop met een grote zak nodig. Daarbij kan het gaan om een paard waarbij de ruiter op de rug van een paard zit. Is het verbod om paardenvijgen dan te laten liggen te realiseren? Bij koetsen, getrokken door paarden is het nog te overzien, maar bij een paard met een ruiter op zijn rug is het wat lastiger.

Is er geen verbod om het te laten liggen dan is het met name op openbare verharde wegen binnen en buiten de bebouwde kom waaronder  fietspaden lastiger om deze voortdurend te ontwijken. Het wegdek wordt hierdoor gladder. Bij slecht weer wordt de verontreinigingsplek groter.

Wie is echter het bevoegd gezag om hiervoor regels te stellen? Dat is de gemeente. Het is geen rijks- of provinciale taak. De Meststoffenwet heeft alleen betrekking op mest binnen inrichtingen van veehouderijen. Deze paarden worden met name gehouden voor het eigen plezier of voor de recreatie en het gaat om overlast buiten een manege. Het schoonhouden van de wegen en paden waarop met paarden mag gereden, zijn in de regel lokale wegen paden en op het strand. Overlast en het schoonhouden van het milieu op deze wegen behoren tot de bevoegdheden van de lagere overheden.

Zoals reeds is aangegeven is de problematiek bij honden wat gemakkelijker te regelen. Een verbod om hondendrollen te laten liggen kan eenvoudig worden uitgevoerd en wordt in vele gemeenten ook gereguleerd.

Honden behoren toe aan individuele eigenaren en houden hun huisdieren thuis, de doelgroep is zeer groot, maar toch is het geregeld.

Bij paarden zal het wat lastiger zijn, maar ook daar moet de overlast in de gemeenten die het betreffen onder ogen worden gezien.

Allereerst kan het helpen om de verschillen inzichtelijk te maken tussen het opruimen van hondendrollen en het opruimen van paardenvijgen. Op die verschillen moet nl worden ingespeeld.

Zoals gesteld moet er bij het opruimen van paardenvijgen een schop en een grote zak aan te pas komen. Bij paarden met ruiters moet worden nagegaan wat de mogelijkheden zijn om een schop met een grote zak te vervoeren en wat de mogelijkheden zijn als dit niet kan. Vaak is een ruiter niet alleen, maar rijdt hij in groepsverband. Dat kan een perspectief bieden.

Vrijwel alle paarden worden bij een manege gehouden die een beheerder heeft. Een groot deel van de maneges zijn tevens toeristische bedrijven die op de toeristische markt inspelen en die rijtochten organiseren voor toeristen, zowel met rijtuig als voor paard en ruiter. Met andere woorden de groep die paarden houdt is overzichtelijker en beperkter dan hondenbezitters. Het is ook voor het overgrote deel een professionele groep die ongetwijfeld haar verantwoordelijkheid kent en deze waarschijnlijk niet uit de weg wil gaan. Zij kunnen er in ieder geval op worden aangesproken.

Als er met paarden wordt gereden, dan moet worden nagegaan of er in de regel vaste routes worden gelopen.

In bossen zijn vaak ruiterpaden aangegeven, daarbuiten is het de openbare weg waar ook anderen gebruik van maken, zoals in de hierboven aangegeven situatie.

Paardenvijgen geven dan overlast wat vervolgens als zeer hinderlijk kan worden ervaren en ook wordt ervaren en het kan schadelijk zijn voor het milieu. Ongelukken zijn niet uit te sluiten door glijpartijen.

Een regeling in de APV lijkt mij dan ook voor een aantal gemeenten onontbeerlijk.

Voor de aanpak moet worden ingespeeld op bovenvermelde ingrediënten.

Gelet op de beperkte doelgroep verdient het de voorkeur om die regeling in overleg met de doelgroep op te stellen. Die doelgroep heeft er zeker baat bij, zeker de professionele doelgroep zoals de manegehouders. Deze doelgroep zal ongetwijfeld ideeën hebben, respectievelijk ontwikkelen als duidelijk wordt dat het de gemeente ernst is met het maken van een verbodsregeling.

Het lijkt mij een uitdaging om een dergelijke regeling in de APV tot stand te brengen en het zal op veel bijval kunnen rekenen.

Hisse de Vries

RUBRIEK: Algemeen
TREFWOORDEN:

Reageer